ชิวชิวรีพอร์ต by กวงคุง - The Experience never end

ที่มา : http://www.ijigg.com/songs/V2BGEFBP0 

Attenion : บทความนี้ ไม่มีลิขสิทธิ์ และเป็นงานเขียนสาธารณะ แต่ถ้าหากจะเผยแพร่บทความนี้ กรุณาให้เครดิตบล็อกนี้ด้วย เพื่อเป็นการแสดงความขอบคุณตามวิถีไทย

..........................................................

สวัสดีครับ

หลังจากบล็อกนี้เล่าเรื่องราวทั่วไปของชีวิตเจ้าของบล็อกอยู่เป็นเวลานานพอสมควร (นะ)

วันนี้เราจะมาอัพเดตบทความที่น่าสนใจกันบ้าง เพื่อเป็นความรู้ให้กับสังคมออนไลน์บนอินเตอร์เน็ต

และได้มีการเปลี่ยนธีมใหม่ ตามกระแส new exteen รุ่น 4.0 ครับผม

เป็นสีเทา - เลือดหมู ประจำโรงเรียนศรีอยุธยาครับ

โดยบทความในวันนี้ เป็นเรื่อง "Learn from lose ::: เรียนรู้บนความพ่ายแพ้...ล้มแล้วลุกขึ้นใหม่"

...........................................................

ในชีวิตของคนเราคนหนึ่ง มันยาวนานนัก

เราต้องเจอสิ่งต่างๆ ที่เข้ามากระทบในชีวิตของเราเป็นอย่างมาก

กระทบไป...กระทบไปเรื่อยๆ เป็นเวลาหลายหมื่นวันที่เราอยู่บนโลกนี้

ซึ่งสิ่งที่มันเข้ามากระทบเรานั้น  มีทั้งเรื่องที่ดีและไม่ดี

หากเป็นเรื่องที่ดี สิ่งที่เราทำคือหัวเราะ ยิ้ม และมีความสุข

แต่ถ้าเป็นเรื่องที่ไม่ดี เรามักจะรู้สึกเศร้าใจ อยากร้องไห้และรู้สึกท้อแท้

แต่ชีวิตคนเราก็เลือกเรื่องที่จะผ่านเข้ามาไม่ได้นี่ !!!

....................................................

ในเมื่อเราเลือกเรื่องที่จะผ่านเข้ามาไม่ได้ อย่างน้อยเราก็พอรับมือกับมันได้

ซึ่งการรับมือของเรานั้น ย่อมเป็นไปด้วยสติปัญญาของเราอยู่แล้ว

เพราะมนุษย์เรามีทักษะและมีสติปัญญาในการแก้ไขปัญหา

โดยพึ่งพาประสบการณ์และความรู้ที่ตนเองได้ศึกษามา

หากเรามาเปรียบเทียบกับเรื่องของความพ่ายแพ้แล้ว

ปฏิกิริยาของคนเรามี 2 แบบ คือ ต่อสู้หรือถอยหนี (ชีววิทยาน่ะครับ เหอ เหอ)

มีหลายๆ คน ที่พ่ายแล้วถอยหนี พยายามไม่กล้าเผชิญหน้ากับปัญหา

สภาพนี้ ศัพท์กลไกทางจิตเรียกว่า Denial of Reality

คือปฏิเสธความจริงที่เข้ามา โดยกระทำทุกๆอย่างที่ไม่ยอมรับ เช่น การร้องไห้

หรือหากเป็นเรื่องที่หนักหนาสาหัสมาก บางคนอาจคิดจะฆ่าตัวตายทีเดียว

เพราะเราไม่อยากที่จะพ่ายแพ้ และไม่ยอมรับมัน ผลสุดท้ายคือต้องหนีจากโลกนี้ไป

ซึ่งสิ่งเหล่านี้ เป็นสิ่งที่บ่งบอกถึงภูมิคุ้มใจที่ต่ำ

แต่ถ้าหากเราคิดจะต่อสู้กับปัญหา

การต่อสู้บนความพ่ายแพ้นับว่าเป็นเรื่องที่ดีอย่างยิ่ง

เพราะทำให้เราหลีกหนีปัญหาได้อย่างดีและเยี่ยมยอดอย่างยิ่ง

แม้แต่พระพุทธเจ้า พระองค์ก็ทรงล้มเหลวและเลิกจากการบำเพ็ญทุกรกิริยา

อย่างไรก็ตาม ท้ายที่สุดแล้ว พระองค์ก็ทรงตรัสรู้หลักความจริงอันประเสริฐได้ในที่สุด

ซึ่งสิ่งเหล่านี้เกิดจากความวิริยะและความเพียรของพระองค์เอง

ทุกคนก็สามารถจะเป็นผู้มีชัยชนะได้

หากเราเริ่มที่จะเรียนรู้จากความพ่ายแพ้ โดยไม่ละทิ้งเป้าหมายไปเสียก่อน

เราต้องยอมรับว่า ชีวิตของเราทุกคนไม่ได้โรยไปด้วยกลีบกุหลาบอย่างเดียวเท่านั้น

แต่เส้นทางของกุหลาบนั้น เต็มไปด้วยขวากหนามมากมายที่เราต้องฝ่าฟันไป

ซึ่งแน่นอนว่า เราจะต้องโดนหนามเหล่านี้ข่วนบ้างล่ะ

การเรียนรู้จากความพ่ายแพ้นั้น กระทำได้โดยการพิจารณาตนเอง

พิจารณาให้ได้ว่า เราพ่ายแพ้เพราะอะไร หรื่อเราผิดพลาดไปในจุดใด

ในเมื่อเราสามารถพิจารณาได้แล้ว ขอให้เราเชื่อมั่นในตนเองว่าเราแก้ไขปัญหาได้

เราไม่อาจจะมัวแต่พึ่งพาคนอื่นให้มาแก้ไขปัญหาให้เราได้ เราต้องแก้ด้วยตนเอง

อย่าไปสนใจคำทาบทามของผู้ที่อยากให้เราพ่ายแพ้

แต่พยายามให้เราเชื่อมั่นในตนเองเข้าไว้

พยายามอดทนให้มากที่สุด ไม่ว่าปัญหาหลังจากเราพ่ายแพ้จะเป็นอย่างไร

เราต้องลุกขึ้นมาสู้กับมันใหม่ให้ได้ แม้ว่าเราจะเจ็บช้ำมากเพียงใด

เพราะเราต้องคิดว่า ปลายทางที่เราหวังนั้นเป็นความสุขที่แท้จริง

และไม่มีใครทำให้เราได้ นอกจากเราจะทำเอง

ซึ่งมันเป็นสิ่งที่น่าภูมิใจที่สุด

.......................................................

ลองดูดอกบัวในภาพนี้ ก่อนที่ดอกบัวจะขึ้นมาสู่น้ำได้

มันต้องเกิดในตม และค่อยๆ ขึ้นมาอย่างยากลำบาก

แต่เมื่อมันขึ้นมาได้แล้ว มันกลับไม่มีเศษตมเลยแม้แต่น้อย

ซึ่งนั่นเป็นปลายทางของการฝ่าฟันปัญหาที่ยากลำบาก

โดยเราจะไม่มีอดีตอันปวดร้าวมากวนใจเลย

หากแต่ทำให้เราระลึกถึงเท่านั้น

.......................................................

สิ่งดีๆ เหล่านี้จะเกิดได้ขึ้นอยู่กับเราเท่านั้น หากเราไม่ทำใครจะทำ

เราต้องอดทน และฝ่าฟันปัญหาไปให้ได้ !!!