ชิวชิวรีพอร์ต by กวงคุง - The Experience never end

หลังจากครั้งที่แล้วได้นำเสนอบทความไบโอดีเซลไป

ช่วงนี้ก็เปิดเทอมแล้ว และความเครียดก็เป็นสิ่งที่ผมต้องเจอกับมัน

ดังนั้นในวันนี้ มาฟังผมบ่นซะดีๆ 555+ ว่าเครียดยังไงบ้าง

เพราะช่วงนี้ เกิดอาการท้อแท้กับชีวิตมากมาย

............................................................................

เรื่องแรก เป็นเรื่องเว็บนั้นแหละ

อย่างที่ทราบกันว่า ผมเปิดเว็บที่ www.deksri.net

ซึ่งเป็นเว็บบอร์ดนักเรียนที่ผมพัฒนาเอง และเงินก็เป็นเงินของผม โรงเรียนไม่ได้สนับสนุน

เพราะผมอยากจะทำเพื่อแทนที่บอร์ด ศ.อ ในยิ้มสยามครับ

แต่...ไปๆมาๆ กลายเป็นว่าคนก็ไม่เข้าเหมือนเดิม และบอร์ดเก่าก็ยังเรืองอำนาจอยู่

แม้มีคนหลายๆ คนเสนอให้ไปพูดหน้าเสาธง แต่ผมกลัวครับ

เพราะว่าเด็กหลายๆ คน จำนามแฝงที่ผมไปอบรมพวกมันได้

ดังนั้น ผมกลัวสวัสดิภาพและความปลอดภัยของตัวเอง ในการถูกทำร้ายครับ

และอีกอย่างหนึ่ง พี่ประธานนักเรียนเขาไม่กล้าประกาศให้

เพราะเขากลัวโดนเหมือนกัน และไม่ใช่ประกาศของอาจารย์

ผมเลยต้องแอบโปรโมตเวบไปอย่างไม่มีสิ้นสุด ด้วยความเศร้าและท้อใจ

.................................................

เรื่องที่สอง เรื่องงาน (มี 3 เรื่องนะ)

หลังงานบูรณาการ ห้องผมโดนด่ากันเสียอ่วม

ในเรื่องของการทำงานอย่างไม่ค่อยเป็นระบบ

ผมเลยไม่ค่อยมีความมั่นใจในตนเอง จึงต้องเพิ่มความโหดให้ตัวเอง

ทั้งๆ ที่รู้ว่า มันไม่ดี

จริงๆ ผมไม่อยากที่จะโหด แต่เพราะไม่อยากให้โดนด่าแบบนั้นอีก

และต้องทำงานร่วมกับห้องอื่นๆ จึงต้องยิ่งไปกันใหญ่

มันไม่ใช่นิสัยผม แต่ก็ต้องทำ

ฝืนใจ และก็ทุกข์

........................................................................

เรื่องที่สาม จิตตก

ช่วงนี้เกิดความรู้สึกท้อใจอย่างบอกไม่ถูก

ปกติจะเห็นศักยภาพในตนเอง แต่ไม่รู้ตอนนี้มันไปอยู่ไหนไม่รู้

เหมือนมันจะเริ่มมาจากเว็บเด็กศรีมั้ง ที่ทำให้เราจิตตก

เพราะเราทำอะไรได้ไม่ค่อยดีเลย

เหมือนเรายังดีไม่พอในเรื่องการเรียน และเรื่องอื่นๆ

ไม่รู้ใครจะคิดมั้ย แต่ผมคิด

......................................................

วันนี้ ขอจบการบ่นแต่เพียงเท่านี้ครับ

เจอกันครั้งหน้า ><~