เคยไหม ? เวลาต้องมีความทุกข์เมื่อต้องจากสิ่งที่ทำให้เรามีความสุข

เคยไหม ? เวลาที่เราไม่อยากจากสิ่งที่เรารักไป

เคยไหม ? เวลาที่เราต้องร้องไห้เมื่อคนรักแยกจากกับเรา

 

และถ้าเราเจอเหตุการณ์ดังกล่าว...เราจะเป็นอย่างไรกันล่ะ

..................................

ในวันนี้ ทางนาย HS-TAC ร่วมมือกับเด็กสายวิทย์ ม.5 ทั้ง 3 ห้อง

นำภาพเหตุการณ์ และกิจกรรม ที่เกี่ยวข้องกับการลาจากอันน่าเศร้า

มาเผยแพร่ให้ทุกๆ คนได้อ่านกันครับผม

.

เมื่อคนที่เรารักต้องจากไป...ขอแค่เพียงได้อำลาก็ยังดี

 

กิจกรรมในวันนี้ เป็นกิจกรรมอำลา อ.ศุภมิตร ดีโท ครับ

อ. ศุภมิตร หรือที่พวกเราเรียกกันเล่นๆ ว่า "อ.หม่ำ" นั้น เป็น อ.สอนฟิสิกส์

เข้ามาสอนที่โรงเรียนศรีอยุธยาเป็นเวลานานมาก

กระทั่งในช่วงที่ผ่านมานี้ อาจารย์ก็สอบบรรจุครูได้ในที่สุด

.

สาเหตุที่อำลากันในครั้งนี้ เพราะ อาจารย์เป็นคนที่นักเรียนรัก และรักนักเรียนมาก

ดังนั้นก่อนที่ อาจารย์จะไป จึงต้องมีการอำลาส่งท้าย ด้วยความเศร้า

แต่ก่อนอื่น ต้องเตรียมงานก่อนสินะ....

 

ภาพนี้ เป็นภาพการเตรียมป้ายเพื่อเขียนอำลาอาจารย์

 

ส่วนนี่ ภาพที่ระลึกครับผม เป็นของขวัญให้แด่ อ.เหมือนกัน

.

ลืมบอกไปอย่าง อ.ศุภมิตร เขาเป็น อ.ที่ปรึกษาของห้อง 5/1 ครับผม

ดังนั้นห้องผมจึงคุ้นเคยกับอาจารย์มาก เพราะอยู่ในห้องทำงานจนเหมือนเป็นบ้าน

เล่นเกม นอน เล่นเน็ต อ่านหนังสือ เตรียมงาน ทำในห้องนั้นหมดน่ะแหละ

.

อ่า ในตอนนี้ การเตรียมงานก็ใกล้เสร็จแล้ว แต่ก่อนที่จะเข้างานนั้น

เราก็ต้องเรียนก่อน ถูกป่ะ ?

 

วันนี้ อ.ศุภมิตร เขาจัดคาบพิเศษให้ เพื่อติวก่อนสอบ เรียกโปรเจ็คว่า "คลีนิคฟิสิกส์"

สภาพในห้อง แน่นน้อยกว่าคอร์ส highlight รอบสด อ.สมศรีนิดนึง

เพราะอัดกันเป็นร้อยกว่าคน โดยการติวนั้นกินเวลาเกือบ 2 ชั่วโมง

.

จนกระทั่ง.......

.

หลังเรียนเสร็จ อ.นิสิต จาก มศว. ได้เข้ามาบอกกับอาจารย์เค้าว่า

"อาจารย์ต้องคะ ลงไปข้างล่างหน่อยค่ะ จักรยานเสีย"

(ชื่อเล่นจริงๆ คือ ต้อง ครับ)

อาจารย์จึงตัดสินใจลงไปข้างล่าง

.

แต่ข้างล่าง ก็มีโปรเจ็คซึ้งเหมือนกัน แต่เป็นของสายวิทย์ ม.6

พวกเขาสร้างสถานการณ์ขึ้นมา เพื่อทำให้ อาจารย์ลงมาด้านล่าง

 

พวกเขานั้นได้รุมล้อมอาจารย์กัน และได้ร่วมร้องเพลง "หัวใจผูกกัน" ให้อาจารย์

ความซาบซึ้งที่เกิดขึ้น เกิดจากความรักและความผูกพันที่อาจารย์ได้ให้ไว้

ในวันนี้ ผลทุกอย่างได้กลับมาหาอาจารย์ทั้งสิ้น

 

ส่วนระดับชั้น ม.5 นั้น ขณะที่ ม.6 กำลังไหว้ อาจารย์ พวกเราก็เตรียมงานกัน

การเตรียมงานเตรียมอย่างโกลาหลมาก เพราะมีเวลาอันจำกัด

จนเวลาไม่นาน อาจารย์ก็ขึ้นมา

 

"นักเรียน กราบ" ที่คือคำแรกที่สั่งเมื่อ อ.เดินเข้ามาในห้อง

เมื่อคำสั่งสิ้นสุดลง อาจารย์ก็เริ่มกล่าวแสดงความในใจออกมาเรื่อยๆ...เรื่อยๆ

สีหน้าของอาจารย์ในตอนนี้ เปี่ยมไปด้วยความสุข แต่แฝงด้วยความอาลัย

กระทั่งน้ำตาไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัว

เช่นเดียวกับนักเรียนหลายๆคน ที่ต่างร้องไห้ เศร้าใจในการอำลาครั้งนี้

.

มีคำพูดหนึ่งของ อาจารย์กล่าวไว้ว่า

"ครูดีใจ ที่ครูได้ไปอยู่ในแผ่นดินของ ร.9  จากตอนนี้ที่ครูอยู่ในแผ่นดินของ ร.6 (อ.เขาไปสอนที่โรงเรียนกาญจนาภิเษก ฉะเชิงเทรา) ครูดีใจที่ได้ทำงานเพื่อแผ่นดิน และครูรักนักเรียนทุกคนมาก"

 .

จากนั้นพวกเราทุกคนก็ได้มอบพวงมาลัยให้อาจารย์

พวงมาลัยทุกพวงที่มอบให้ เสมือนกับคำขอบคุณที่ลูกศิษย์มีให้แด่ อาจารย์

แม้อาจารย์จะไม่อยู่ถึงวันที่พวกเราประสบความสำเร็จอันสูงสุด

แต่พวกเราก็สัญญาว่าจะไม่ลืมอาจารย์อย่างแน่นอน

 .

เมื่อห้อง 2 ทุกคนร้องเพลง "คุณครูกระดาษทราย" จบ

ก็ถึงเวลาช่วงเปิดใจ ซึ่งมีนักเรียนมาพูดความรู้สึกมากมาย รวมถึงผู้เขียนด้วย

ทุกคนกล่าวด้วยความรักและผูกพัน มีบางคนกล่าวทั้งน้ำตา

และนอกจากนี้ ก็มีอาจารย์ทศพล ซึ่งเป็นอาจารย์ร่วมห้องมากล่าวด้วย

 

มีคำพูดหนึ่งของ อ.ทศพลกล่าวไว้ว่า

"ในช่วงแรก ที่ครูได้เข้ามาโรงเรียนนี้ ครูเองก็ยังไม่รู้จักใครหรอก เพิ่งมารู้จัก อ.ศุภมิตรคนแรก เขาก็ช่วยเหลือครูมาตลอดเวลาเลย"

.

คำว่า "ศุภมิตร" เป็นคำสมาสในภาษาบาลีสันสกฤต

แปลว่า "มิตรที่ดี" และในวันนี้ อาจารย์ได้ทำให้ทุกๆ คนเห็นแล้วว่า การเป็นมิตรที่ดี

ต่อผู้ร่วมงาน ต่อนักเรียน นั้นเป็นอย่างไร

.

ภาพวันที่พวกเราช่วยทำงานกัน ยังตราตรึงในหัวใจพวกเราเสมอ

 

ในภาพนี้ คงไม่ต้องมีคำบรรยายใดๆ เพราะซึ้งเหลือเกิน

.

จากนั้นก้เป็นการร้องเพลงขอบคุณอาจารย์ ในเพลงกว่าจะรัก

เพลงนี้ทำให้พวกเรานั้นเกือบจะร้องไห้กันอีกครั้งหนึ่ง เพราะเศร้ามาก

แม้ว่าคนที่ลาจากจะไม่ใช่เพื่อนของเรา แต่ก็เป็นคนที่เราผูกพันด้วยที่สุด

ความรู้สึกคล้ายๆกัน

ต่อมาเป็นช่วงเวลามอบของที่ระลึกให้ แด่อาจารย์ (เป็นภาพที่พวกเราทำแหละ)

โดยได้มีผู้คิดโปรเจ็คมามอบให้ นั่นคือ "น้ำ" ของพวกเรานี่เอง

 .

เสร็จแล้ว ก็เป็นช่วงเวลาถ่ายภาพที่ระลึกของพวกเราทุกๆ คน และภาพคู่ด้วยคับผม

 

ห้อง 5/2 ครับ

 

ห้อง 5/3 ครับ

ห้อง 5/1 ครับ

 

ส่วนนี่ รูปคู่ ^ ^

.

จากนั้น พวกเราก็ถ่ายรูปส่วนตัวกับ อ.ศุภมิตร และ อ.ทศพลครับผม

ส่วนที่กลับก็กลับไป ส่วนที่เล่นวินนิ่งก็เล่นไป (ฮา~)

 

ส่วนนี่ เป็นภาพเฮฮาของสมาชิกในห้องผมครับ

ถ่ายแล้วเอามือชูตัวเลขที่ไม่ซ้ำกัน

.

หลังจากงานจบแล้ว ก็แยกย้ายกันกลับบ้าน

ส่วนอาจารย์ในหมวดวิทย์ทั้งหมด ก็ไปกินเลี้ยงกัน เพราะหมวดวิทย์ มีอาจารย์นิสิตเยอะ

อาจารย์นิสิตเหล่านี้อยู่เพียงเทอมเดียว เทอมสองก็สอนที่อื่นต่อไป

 

ภายในห้องตอนนี้ มีเพียงความเงียบเหงา

ช่วงเวลาชีวิตของคนเราเช่นเดียวกันที่เป็นแบบนั้น มีความทุกข์ ก็มีความสุขเข้ามา

เหมือนทะเล ที่มีทั้งยามสงบและยามมีคลื่นถาโถมเข้ามา

 

สิ่งที่จะเหลืออยู่ได้นั้นคืออะไร ?

สิ่งที่จะเหลืออยู่ได้ คือ รอยแห่งประสบการณ์เท่านั้น

การจารึกรอยแห่งประสบการณ์นั้น อาจจะทำได้หลายวิธีเช่นเดียวกัน อาจจะเป็นการเขียน

การอัดวีดีโอ การถ่ายภาพ หรือแม้แต่การเก็บไว้ในใจ

.

แต่พวกเรานั้นขอจารึกรอยแห่งประสบการณ์ด้วยทุกๆ อย่างที่มี

แม้พวกเราไม่อาจจะหยุดเวลานี้ไว้ได้ แต่พวกเราก็ขอเต็มที่ไปกับมัน

แม้ว่าอาจารย์ไปอยู่แห่งหนใดก็ตาม พวกเราขอสัญญาว่า พวกเราจะเป็นนักเรียนที่ดี

ขอโทษไปบ้าง ถ้าหากบางทีพวกเราทำอะไรที่ทำให้อาจารย์รู้สึกกังวลใจ

และจะนำความรู้ที่อาจารย์ให้ไปใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด

.

คำพูดทุกคำ ข้อความทุกตัว และน้ำตาทุกหยดที่เสียไป

มันคุ้มค่าจริงๆ กับช่วงเวลานี้

 

"เราไม่ได้ร้องไห้เพราะเราเสียใจ แต่เราร้องไห้เพราะเราผูกพันกันต่างหาก"

.

ขอขอบคุณ อ.ศุภมิตร ดีโท จริงๆ ครับ

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

สำหรับเพื่อนๆ ทุกคน สามารถโหลดภาพในงานได้ที่

http://u3.upload.sanook.com/A0/c80d08031585e136ccf2cf8c0a5f6e3a

 

 

Comment

Comment:

Tweet

น้า เรา เนี้ยย หว่า คิด ถึง จัง :]]

#15 By Kungnang (110.49.241.145) on 2011-09-13 21:09

อ.ศุภมิตร เป็นอ.ที่สอนดีมากๆ ไม่น่าไปจากศอเลย

#14 By Tapppov34919 on 2009-01-15 20:02

แอบ มอง มาที่ ไร

น้ำตา ไหล ทุก ที


คิดถึง ลูกๆๆศอ. จัง เลย

#13 By PHYSICS 010 (119.31.74.11) on 2008-12-18 22:26

555+อาจารย์เค้าเคยเปงที่ปรึกษาห้องพี่ครั้งเเรกตั้งกะเค้าเข้ามา 3/11 ห้องนี้โคตรเเสบเลย ตอนนี้พี่อยู่ปี2เเล้ว โหย คิดถึงเย่เลย อ.หมํา หน้าเหลี่ยม รุ้นพี่เค้าดังเพราะ หนังนี้เเละ 555+

#12 By 3/11 (118.173.36.55) on 2008-10-22 14:26

คิดถึงสมัย ม.ปลาย จัง

อ. กับ นร. ดูเป็นกันเองมาก

ต่างจากมหาลัย ลิบลับเลยsad smile

ยังรักและคิดถึง อ. นะครับ big smile

#11 By Luceon (61.90.6.36) on 2008-10-09 01:07

รัก ศรีอยุธยา เหมือนกัน

รักลูกๆศรีอยุธยา เหมือนกัน


ตั้งใจเรียน นะ

และ รักษาเอกลักษณ์ของศรีอยุธยาเอาไว้


คือ เป็นลูกที่ดีของพ่อแม่
เป็นศิษย์ที่ดีของครู
เป็นเพื่อนที่ดีของเพื่อน
และ เป็นคนดีของสังคม

ทำให้ได้นะ
รักศรีอยุธยา รักลูกศรีอยุธยา
PHYSICS_010


#10 By PHYSICS 010 (203.172.153.170) on 2008-10-07 14:16

โว้ว อ่านแล้วซึ้งตาม ^^"
แหม่ นานๆอัพทีก็อัพซะโดนเลยนะน้องกวง 555+

ดีแล้วๆ ความประทับใจที่มีต่อครูที่เรารัก เก็บเอาไว้ดีๆล่ะ big smile เพราะอาจจะไม่ใช่ครูทุกคนที่เราจะรู้สึกดีๆเช่นนี้ก็ได้

เออ ระบบเอ็นท์ใหม่พี่ก็ไม่ค่อยรู้เรื่องหรอก แต่เหมือนจะได้ยินว่าสมัครสอบได้ 3 ครั้งปะตั้งแต่ม.5 ? งงๆเหมือนกัน

แต่ถึงระบบจะเป็นไง พี่ว่าอย่าไปซีเรียสมาก หมั่นตามข่าวคราวให้พอรู้เรื่องก็พอ ที่สำคัญคือตั้งใจเรียนและเตรียมตัวสอบให้ดีๆก็พอแล้วครับ สู้ๆนะ

ปล. เหอๆ tag นั้นมีรุ่นพี่ของพี่ทำแล้วแหละ ละเอียดดี อีกอย่างช่วงนี้พี่อัพพวกแนะแนวความถนัดถาปัตย์อยู่ เดี๋ญวถ้าหาเวลาได้อาจจะทำเน้อ ~

#9 By wein on 2008-10-04 18:41

โอกกก
ซึ้งอ่า
จะร้องไห้แล้วอ่า เด่วเปิดเทอมมา
ใจต้องแปลบๆไปเลยอ่า
อาจาน คิดเถิงอาจานนะคะ

#8 By ~* KarnKb *~ on 2008-09-30 11:02

(นาริ เองเค่อะ แบบว่าขี้เกียจล๊อคอินของตัวเอง)
ไม่คิด...ว่าจะรักได้เท่านี้

ขอบคุณ... ขอโทษ... (ลอกแคนเด๊ะๆ)
ดีใจที่มี'จารย์เป็นที่ปรึกษา [และเป็นน้าในเวลาเดียวกัน ^^]
รักอาจารย์ต้อง เลิฟอาจารย์หม่ำ ค่า~

ปล.อัพบ้างดีมั้ยน้า~

#7 By makochin on 2008-09-27 00:01

พี่ก็เป็นคนหนึ่งที่ได้เรียนกะจารย์เค้าเหมือนกัน

อยากจะบอกว่า แกฮาๆดี พี่ชอบ

สอนก็ไม่เครียด...ทุกอย่างทำเพื่อนักเรียนทั้งนั้น

แต่สุดท้าย มีพบย่อมมีพราก ทุกคนล้วนต้องมีวันจากลา

แต่สิ่งสุดท้ายที่เสียดาย คือไม่ได้ไปกราบลาอาจารย์

#6 By K@rN (58.8.92.183) on 2008-09-21 21:44

ถูกใจคำพูดในกระดานดำมากค่ะ
เพิ่งมีงานมุทิตาจิตไปเหมือนกัน
เกือบร้องไห้หลายรอบมาก

ดีเนาะ นักเรียนรักbig smile

(ขำรูปที่ชูเลขไม่ซ้ำกัน เคยถ่ายไว้เหมือนกัน แต่คนอื่นหาว่าใบ้หวย 555+)

#4 By technikos on 2008-09-21 11:25

ดีจังเลยค่ะ ถึงอ.จะไปแล้วก็อย่าลืมติดต่ออ.กันนะคะ พี่บอกได้เลยว่าอ.เค้าจะเป็นที่ปรึกษาน้องๆไปอีกนานนนนนนเลยopen-mounthed smile

#3 By SweetPuff on 2008-09-20 23:03

งะ อ.ไปแล้วเหรอ =A= พี่เองก็เป็นคนหนึ่งที่จบจากศอ.(ตอนนี้อยู่ปี1แระจร้า...จริงๆต้องอยู่ปี2-*-แต่เพราะซิ่วอ่ะจ้า) ถึงจะไม่เคยเรียนกะอ. แต่อ.ดก็เป็นคนตลกมากมายฮ่าๆๆๆ ภาพตอนไปปัจฉิมยังติดตาอยู่เรย อ.แกแต่งตัวเป็นหมีแพนด้า+ผีกะหัง เอิ๊กๆๆๆทำไปได้.................big smile
ขอบคุณ..และขอโทษ

สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา
คำที่คิดว่าจะพูดก็ไม่ได้พูดซักที

..รักอาจารย์มากนะคะ..

ไม่มีคำใดที่นอกเหนือไปจากนี้อีกแล้ว

#1 By เจ๊แคน.. (125.25.14.184) on 2008-09-20 22:17