คืนก่อนวันที่ 5 ธันวาคม 
คืนก่อนวันสำคัญ ของคนที่คนทั้งประเทศ และคนทั้งโลก "รักยิ่ง" จะมาบรรจบอีกรอบหนึ่ง
ข้าพเจ้าได้ครุ่นคิดอะไรหลายอย่าง เกี่ยวกับอดีตที่ผ่านมาของข้าพเจ้ากับบุคคลๆนี้
แม้บุคคลๆนั้นจะไม่รู้จักข้าพเจ้า แม้ข้าพเจ้าจะไม่เคยพูดคุยกับบุคคลผู้นี้
แต่ทำไมหนอ....ข้าพเจ้าถึงรักและเคารพบุคคลผู้นี้เหลือเกิน
และข้าพเจ้าคิดว่า คนไทยทุกคนล้วนแต่มีความคิดเหมือนข้าพเจ้า
................................................
 
เมื่อข้าพเจ้าครุ่นคิดไปถึงสมัยที่ข้าพเจ้ายังเยาว์วัย และไม่รู้ประสีประสาอะไรมากนัก
ข้าพเจ้าได้เห็นบุคคลผู้นี้อยู่ที่กำแพงบ้านของข้าพเจ้า บนปฏิทิน และในจอทีวี
ข้าพเจ้าเคยนึกสงสัยว่า ทำไมบุคคลผู้นี้ถึงทำงานทุกวัน ไม่เหนื่อยบ้างหรืออย่างไร
และทำไมทุกๆ คน จึงมีความสุขที่ได้รอบุคคลผู้นี้ ทั้งๆ ที่การรอนั้นแสนจะนาน
................................................
 
ครั้นข้าพเจ้าโตขึ่นมา ข้าพเจ้าก็ได้รู้ถึงสิ่งต่างๆ มากขึ้น
ข้าพเจ้าได้ทราบว่าบุคคลผู้นั้นคือ "พระมหากษัตริย์" หรือ "พ่อหลวง" ของเรา
ซึ่งพระองค์นั้นทำงานอยู่ทุกวัน และเป็นการทำงานเพื่อประชาชนของพระองค์อย่างแท้จริง
ข้าพเจ้าจึงไม่แปลกใจเลยว่า ทำไมคนถึงรักพระองค์มากเหลือเกิน
ทำไมคนถึงรอที่จะรับเสด็จพระองค์ แม้จะเป็นเวลาสั้นๆ เท่านั้น
 
มิน่าเล่า เมื่อคราวที่ข้าพเจ้าได้มีโอกาสรอรับเสด็จพระองค์
ข้าพเจ้าจึงได้เห็นสีหน้าอันมีความสุขของทุกคน แม้ว่ากายจะเหนื่อยก็ตามที
................................................
 
เมื่อข้าพเจ้าได้เรียนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
"การศึกษา" และ "การค้นคว้า" ก็ทำให้ข้าพเจ้าได้รู้จักโครงการพระราชดำริของพระองค์มากมาย
ซึ่งทุกโครงการ ล้วนแต่ทำเพื่อประชาชนทั้งสิ้น
 
และข้าพเจ้าก็ได้มีโอกาสศึกษาโครงการพระราชดำริของพระองค์ในหลายๆ โครงการ
แต่โครงการที่ "พลิก" ชีวิตข้าพเจ้าคือ "ไบโอดีเซล"
 
เพราะสมัยนั้น ข้าพเจ้าเป็นเพียงนักเรียน ม.ปลาย ธรรมดาๆ 
และยังไม่มีความฝันอะไรที่เป็นชิ้นเป็นอันมากนัก วันแรกก็ฝันอย่าง อีกวันก็ฝันอย่าง
พอความฝันไม่เป็นชิ้นเป็นอัน ความพยายามก็เลยไม่เกิดเสียที
 
กระทั่งห้องของข้าพเจ้าได้มีโอกาสในการจัดทำละครวิทยาศาสตร์
ห้องของข้าพเจ้าได้่มีมติเลือก "ไบโอดีเซล" เป็นหัวข้อในการจัดทำละครในครั้งนั้น
ซึ่งข้าพเจ้านั้น ต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการค้นคว้าข้อมูล
เพื่อทำให้การแสดงนั้นออกมาสมจริงที่สุด
 
หลังจากการแสดงครั้งนั้นสิ้นสุดลง อีกงานที่ตามมาคืองาน "บูรณาการ"
ซึ่งงานนี้ ข้าพเจ้ามีความจำเป็นที่จะต้องศึกษาวิชาเคมีให้ถ่องแท้ เพื่อทำไบโอดีเซล
และไบโอดีเซลจากฝีมือของข้าพเจ้าและผองเพื่อนก็ได้กำเนิดในงานนั้นเอง
แม้การทำไบโอดีเซลในครั้งนั้น จะมีข้อผิดพลาดมากมาย
แต่ก็เป็นก้าวแรก ที่ทำให้ข้าพเจ้าได้ "เดินตามรอยพระบาท" ด้วย "ความรู้" ของข้าพเจ้า
 
 
จากการที่ข้าพเจ้าได้ทำงานบูรณาการต่อเนื่องมา 3 ปี ในด้านวิชาเคมี
ทำให้ข้าพเจ้าได้ศึกษาเคมีอย่างหนักหน่วง และเกิดความรักในวิชาเคมีอย่างมาก
ท้ายที่สุดแล้ว ข้าพเจ้าจึงได้ศึกษาในด้านวิชาเคมี 
เพื่อหวังว่าจะได้นำความรู้ที่ได้ไปพัฒนาสังคม ดังเช่นที่พระองค์เคยทำบ้าง
 
แม้ข้าพเจ้าจะเป็นธุลีดินเล็กๆ เมื่อเทียบกับคนไทยกว่า 60 ล้านคน
แต่ข้าพเจ้าก็จะพยายามพัฒนาส่วนรวม ร่วมกับทุกๆ คน
และข้าพเจ้าจะพัฒนาตัวเองไปควบคู่กันด้วย
เพราะหากตัวเองไม่พัฒนาแล้ว เราจะไปพัฒนาส่วนรวมได้อย่างไร
 
และข้าพเจ้าจะต้องทำให้ได้

Comment

Comment:

Tweet