Student-Archive

ศรีอยุธยาสถาบันอันสูงส่ง
แหล่งดำรงอบรมบ่มนิสัย
เพื่อสร้างสรรค์จรรยาพลานามัย
พร้อมวินัยวิทยานานาประการ
 
เทาเลือดหมูคู่ศรีมีปรากฎ
เกียรติยศร่ำลือชื่อสถาน
เป็นสายสื่อคือสร้อยร้อยดวงมาลย์
รวมวิญญาณอาจารย์ศิษย์มิตรสัมพันธ์
 
มาเถิดเราชาวศรีเราพี่น้อง
ร่วมปรองดองครองรักสมัครมั่น
เทิดทูนแหล่งศึกษาสถาบัน
ด้วยคุณธรรมที่ร่ำเรียนพากเพียรมา
 
รักในเกียรติเทาเลือดหมูมิรู้สิ้น
รักในถิ่นแดนร่มอบรมข้า
รักศักดิ์ศรีชาวศรีอยุธยา
รู้รักษาให้เกรียงไกรคู่ไทยเอย
 
เพลงที่ได้เขียนไปเมื่อข้างบนนี้ เป็นเพลงที่ผมได้ร้องเมื่อสมัยก่อน
นานแค่ไหนแล้ว ที่ผมไม่ได้กลับไปร้องเพลงนี้ทีโรงเรียน
นานแค่ไหนแล้ว ที่ไม่ได้ไปเข้าแถว ไม่ได้โดนด่าเรื่องระเบียบ
น่าแปลกที่ว่า แม้เวลายังไม่ถึงปี แต่ทำไมผมรู้สึกว่าเนิ่นนานเหลือเกิน...
หรือเป็นเพราะเรานึกถึงอดีตมากเกินไป ???
 
 
จากวันแรก วันที่ก้่าวเข้ามาสู่โรงเรียนศรีอยุธยา
บนพื้นที่ 16 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา
แม้ว่าจะเป็นสถานที่เล็กๆ ที่ขนาบไปด้วยความเจริญทางวัตถุ
แต่น่าแปลก ที่มันให้ความอบอุ่นใจกับเราอย่างยิ่ง 
 
ถึงแม้ว่าโรงเรียนเราอาจจะไม่ได้เป็นโรงเรียนที่ "ดีที่สุด"
แต่มันก็เป็นโรงเรียนเราอยู่แล้ว "มีความสุข" ที่สุด
แค่นี้ ก็ดีแล้วมิใช่หรือ
 
 
เมื่อเราลองนึกถึงองค์ประกอบต่างๆ ของโรงเรียน
องค์ประกอบหนึ่งที่สำคัญมาก คือ "เพื่อน"
 
มีอาจารย์ท่านหนึ่งเคยกล่าวว่า
"เพื่อนที่เราจะเชิญมางานแต่งงาน คือ เพื่อนสมัย ม.ปลาย"
 
ตอนแรก ยังไม่คิดจะเชื่อคำพูดนี้
แต่หลังจากที่ผ่านอะไรหลายสิ่งหลายอย่างมาก็เรื่มเชื่อขึ้นมาแล้ว
น่าแปลกใจที่ แม้แต่การพบปะเพื่อนนั้น ก็ล้วนแต่เป็นเพื่อนสมัยมัธยมทั้งนั้น
 
เพราะคำว่า "เพื่อน" เป็นคำที่สำคัญอีกคำหนึ่ง
ไม่มีก็ได้ แต่หากมี ชีวิตจะถูกเติมเต็มได้ดีมากขึ้น
 
แน่นอน สิ่งดีๆ เหล่านี้ ต้องขอบคุณโรงเรียนศรีอยุธยาเป็นอย่างมาก
และทุกสิ่งจะไม่จางไปจากใจ